Shloka 47
पापात्म-धर्मात्म-लक्षणम् तथा निर्वेदेन मोक्षमार्गः | Marks of the Sinful and the Righteous; Dispassion (Nirveda) as a Path to Liberation
आश्रमं मम सम्प्राप्तस्त्रिलोकेश: पुरंदर: । अतिथिव्रतमास्थाय ब्राह्मुणं रूपमास्थित:
āśramaṁ mama samprāptas trilokeśaḥ puraṁdaraḥ | atithivrataṁ āsthāya brāhmaṇaṁ rūpam āsthitaḥ ||
ភីष្មៈបាននិយាយថា៖ «អា! ព្រះឥន្ទ្រា ម្ចាស់នៃត្រីលោក បានមកដល់អាស្រាមរបស់ខ្ញុំ ដោយស្លៀកពាក់រូបរាងជាព្រះព្រាហ្មណ៍។ គាត់បានមកជាអតិថិ—ដើម្បីសាកល្បង និងបញ្ជាក់ធម្មវត្ដរបស់គ្រួស្ថថា ការទទួលភ្ញៀវ និងការគោរពចំពោះអ្នកគួរគោរព ត្រូវរក្សាទុក មិនថាអ្នកមកមានអត្តសញ្ញាណលាក់កំបាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights atithi-dharma: one should honor a guest with proper hospitality and respect, without being swayed by appearances or status. Even a deity may come in disguise, so ethical conduct must be consistent and principled.
Bhīṣma recounts that Indra, lord of the three worlds, came to his hermitage disguised as a brāhmaṇa, adopting the role of a guest. The scene sets up a moral test centered on hospitality and righteous conduct toward visitors.