Shloka 27
पापात्म-धर्मात्म-लक्षणम् तथा निर्वेदेन मोक्षमार्गः | Marks of the Sinful and the Righteous; Dispassion (Nirveda) as a Path to Liberation
न च शोचति नाप्येनं स्थाविर्यमपकर्षति । श्रिया हीनो5पि यो गेहमम्बेति प्रतिपद्यते
na ca śocati nāpy enaṃ sthāviryam apakarṣati | śriyā hīno 'pi yo geham ambe iti pratipadyate ||
ភីស្មាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដរាបណាម្តាយនៅរស់ មនុស្សមិនសោកស្តាយ ហើយភាពចាស់មិនទាញគេឲ្យធ្លាក់ចុះឡើយ។ ទោះខ្វះខាតទ្រព្យសម្បត្តិក៏ដោយ អ្នកណាដែលត្រឡប់ទៅផ្ទះ ហៅថា ‘ម៉ែ!’ គឺដូចជាបានទៅដល់ជម្រកនៃអាហារមិនអស់ និងការការពារ—ដូចជាចូលទៅជិតព្រះនាង អណ្ណបូរណា (Annapurna) ផ្ទាល់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises the mother as a living refuge: calling upon one’s mother and returning home dispels anxiety and mitigates the harshness of aging; even without wealth, maternal shelter provides a sense of fullness, security, and emotional sustenance.
In Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and right living. Here he offers a reflective maxim: the presence and support of one’s mother makes life feel protected and abundant, countering grief and the decline associated with old age.