Shloka 7
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
इदं देयमिदं देयमिति चायं॑ प्रशस्यते । अतः: स्तैन्यं प्रभवाति विकर्माणि च जाजले,जाजले! श्रुतियों और स्मृतियोंमें कहा गया है कि अमुक कर्मके लिये यह दक्षिणा देनी चाहिये, वह दक्षिणा देनी चाहिये, उसके अनुसार वैसी दक्षिणा देनेसे भी यह यज्ञ श्रेष्ठ माना जाता है; अन्यथा शक्ति रहते हुए यदि यज्ञकर्तने लोभ दिखाया तो उसको चोरी करनेका पाप लगता है और उस कर्ममें भी विपरीतता आ जाती है
idaṃ deyam idaṃ deyam iti cāyaṃ praśasyate | ataḥ stainyaṃ prabhavati vikarmāṇi ca jājale jājale ||
ចូលាធារ បាននិយាយថា៖ «មនុស្សគេតែងសរសើរយញ្ញដោយនិយាយថា ‘គួរផ្តល់ទាននេះ គួរផ្តល់ទាននោះ’ តាមដែលប្រពៃណីបរិសុទ្ធបានកំណត់។ ព្រោះបើម្ចាស់យញ្ញមានសមត្ថភាពតែដោយលោភលន់បដិសេធមិនផ្តល់ដក្ខិណាត្រឹមត្រូវ នោះកំហុសដូចជាចោរកម្មកើតឡើង ហើយពិធីនោះក៏បែរជាក្លាយជាការប្រព្រឹត្តខុស (វិកರ್ಮ)»។
चुलाधार उवाच