Shloka 266
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
न चैतानृत्विजो लुब्धा याजयन्ति फलार्थिन: । वे सात््विक महापुरुष उस ब्रह्मधामको ही प्राप्त होते हैं
na caitān ṛtvijo lubdhā yājayanti phalārthinaḥ | sāttvikā mahāpuruṣāḥ brahmadhāmaiva prāpnuvanti, na te svargakāṅkṣiṇaḥ; na te yaśo-dhanārthaṃ yajante; satpuruṣamārgeṇa caranti ca ahiṃsrayajñān anuṣṭhānti | vanaspati-annaphala-mūlāni eva te haviṣyaṃ manyante; dhanecchukānāṃ lubdhānām ṛtvijāṃ tair yajño na kāryate ||
ចុលាធារ បាននិយាយថា ព្រះសង្ឃបូជាចារ្យដែលលោភលន់ មិនព្រមធ្វើពិធីយជ្ញសម្រាប់អ្នកដែលមិនស្វែងរកផលប្រយោជន៍លោកិយឡើយ។ មហាបុរសសាត្វវិកទាំងនោះ ប្រាថ្នាតែដល់ព្រះធាមព្រហ្មដ៏អធិឋាន; ពួកគេមិនប្រាថ្នាសួគ៌ មិនធ្វើយជ្ញដើម្បីកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឬទ្រព្យសម្បត្តិទេ។ ដើរតាមមាគ៌ានៃសត្ដបុរស ពួកគេអនុវត្តពិធីដែលគ្មានហិង្សា ហើយយកតែរុក្ខជាតិ អង្ករ-ធញ្ញជាតិ ផ្លែឈើ និងឫស ជាហាវិស្យ (អំណោយបូជា) ប៉ុណ្ណោះ។ ព្រោះការបូជាបែបនេះមិននាំផលចំណេញ អ្នកបូជាចារ្យដែលចង់បានទ្រព្យ ក៏បដិសេធមិនធ្វើពិធីឲ្យឡើយ។
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
True religious practice is defined by purity and non-violence, not by the pursuit of heaven, fame, or wealth. Those who seek Brahman as the highest goal offer simple, harmless oblations; greed-driven ritualism is criticized.
Chulādhāra contrasts sāttvika seekers with profit-seeking priests: the former perform non-violent sacrifices with plant-based offerings and aim for Brahman, while the latter refuse to officiate because there is no material gain.