Shloka 23
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
ज्ञानविज्ञानिनः केचित् परं पार तितीर्षव:
jñāna-vijñāninaḥ kecit paraṃ pāraṃ titīrṣavaḥ bhava-sāgara-pāre uttaraṇe icchāvantaḥ; te jñāna-vijñāna-sampannā mahātmānaḥ puruṣāḥ atyanta-pavitraiḥ puṇyātmabhiḥ sevitaṃ puṇya-dāyakaṃ brahma-lokaṃ prāpnuvanti; tatra gatvā na śocanti, na ca tataḥ adho nipatanti, na ca manasi kasyacit prakārasya vyathām anubhavanti.
ចូលាធារៈបាននិយាយថា៖ ក្នុងចំណោមអ្នកដែលពេញលេញដោយចំណេះដឹងពិត និងការយល់ដឹងដែលបានសម្រេច មានតែប៉ុន្មាននាក់—ដែលមានបំណងឆ្លងទៅឆ្ងាយលើសមុទ្រនៃការក្លាយជាភាពមាន—បានឈានដល់ពិភពព្រះព្រហ្ម (Brahmaloka) ដែនដីបរិសុទ្ធយ៉ាងខ្លាំង ដែលក្លាយជាមង្គលដោយសារការបម្រើរបស់អ្នកបរិសុទ្ធ និងអ្នកមានគុណធម៌។ ពេលទៅដល់ទីនោះ ពួកគេមិនសោកសៅ មិនធ្លាក់ចុះទៅស្ថានភាពទាបទៀត ហើយមិនមានទុក្ខកង្វល់ក្នុងចិត្តឡើយ។
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Only a rare few who unite jñāna (right understanding) with vijñāna (realized, lived discernment) and who earnestly seek liberation can cross beyond saṃsāra and attain a state characterized by freedom from grief, inner distress, and spiritual regression.
In Chuladhara’s discourse within the Śānti Parva, he describes the destiny of exceptional spiritual aspirants: those intent on transcending worldly becoming reach Brahmaloka, portrayed as a pure and auspicious realm associated with the company/service of the virtuous, where suffering and downfall do not occur.