Shloka 27
कपिल–स्यूमरश्मि संवादः
Kapila and Syūmaraśmi on Renunciation, Householder Support, and Epistemic Authority
ततस्तानेव कवय: शास्त्रेषु प्रवदन्त्युत । कीर्त्यर्थमल्पहल्लेखा: पटव: कृत्स्ननिर्णया:,अत: जो अभयदान देनेमें समर्थ होते हैं, उन्हींको विद्वान् पुरुष शास्त्रोंमें श्रेष्ठ बताते हैं। उनमेंसे जो बहिर्मुख होकर अपने हृदयमें क्षणभंगुर विषय-सुखोंकी इच्छा रखते हैं, वे तो कीर्ति और मान-बड़ाईके लिये ही अभयदानरूप व्रतका पालन करते हैं; परंतु जो पटु या प्रवीण पुरुष हैं, वे पूर्णस्वरूप परब्रह्मकी प्राप्तिके लिये ही इस व्रतका आश्रय लेते हैं
tatas tān eva kavayaḥ śāstreṣu pravadanty uta | kīrty-artham alpa-hal-lekhāḥ paṭavaḥ kṛtsna-nirṇayāḥ ||
ហេតុនេះហើយ បណ្ឌិតកវីទាំងឡាយបានប្រកាសក្នុងសាស្ត្រថា មនុស្សទាំងនោះឯង—អ្នកដែលអាចផ្តល់ «អភ័យទាន» បានពិតប្រាកដ—ជាមនុស្សល្អឯក។ តែក្នុងចំណោមពួកគេ អ្នកដែលចិត្តបែរចេញក្រៅ ហើយលាក់លៀមបំណងចង់បានសុខរីករាយបណ្តោះអាសន្ននៅក្នុងចិត្ត គេគោរពវ្រតអភ័យទាននេះ ដើម្បីកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងកិត្តិយសប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកអ្នកដែលឆ្លាតវៃ និងច្បាស់លាស់វិចារណា វិញ គេយកវ្រតនេះជាអាស្រ័យ ដើម្បីឈានទៅរកព្រះព្រហ្មអតិបរមា (បរព្រហ្ម) ដោយពេញលេញ។
तुलाधार उवाच