Shloka 9
कपिलगोसंवादे गृहस्थ-त्यागधर्मयोः प्रमाण्यविचारः
Kapila–Cow Dialogue: Authority of Householder and Renunciant Dharmas
द्विजश्रेष्ठ काशीमें महायशस्वी तुलाधार रहते हैं, जो वणिक्-धर्मका पालन करते हैं; किंतु वे भी ऐसी बात नहीं कह सकते, जैसी आज आप कह रहे हैं' ।।
dvijaśreṣṭha kāśyāṃ mahāyaśasvī tulādhāro vasati, yo vaṇik-dharmam ācarati; kintu sa api tādṛśīṃ vācam na śaknoti vaktum yādṛśīm adya bhavān vadati. ity ukto jājaliḥ bhūtaiḥ pratyuvāca mahātapāḥ—paśyeyaṃ tam ahaṃ prājñaṃ tulādhāraṃ yaśasvinam.
«ឱ ព្រហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត នៅកាសីមានបុរសម្នាក់ឈ្មោះ ទុលាធារ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះធំ ដែលប្រកាន់កាតព្វកិច្ចរបស់ពាណិជ្ជករ; ប៉ុន្តែសូម្បីតែគាត់ ក៏មិនអាចនិយាយបានដូចដែលអ្នកកំពុងនិយាយថ្ងៃនេះទេ»។ ពេលសត្វអស្ចារ្យដែលមើលមិនឃើញនិយាយដូច្នេះ អ្នកតាបសដ៏មហិមា ជាជលិ បានឆ្លើយថា៖ «តើខ្ញុំអាចបានឃើញទុលាធារ អ្នកប្រាជ្ញ និងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះនោះបានទេ?»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma and true wisdom are not guaranteed by ascetic identity alone; ethical excellence can be embodied by a householder—here, a merchant—whose lived practice of fairness and restraint may surpass mere claims or pride.
Unseen beings tell the ascetic Jājali that in Kāśī there is a famed merchant, Tulādhāra, associated with exemplary conduct, and that even he would not speak as Jājali is speaking. Prompted by this, Jājali asks to meet (see) Tulādhāra, setting up a teacher–seeker encounter.