Shloka 16
Daṇḍa, Ahiṃsā, and Proportional Kingship: The Dyumatsena–Satyavān Dialogue (दण्ड-अहिंसा-विवेकः)
धर्मो भवति स क्षिप्रं प्रलापस्त्वेव साधुषु । अथैतानाहुरुन्मत्तानपि चावहसन्त्युत,उन दिनों लोगोंद्वारा प्रायः सकामभावसे ही धर्मका आचरण होता देखा जाता है। श्रेष्ठ पुरुषोंमें जो यथार्थ धर्म होता है, वह शीघ्र ही मूढ़ मनुष्योंकी दृष्टिमें प्रलापमात्र सिद्ध होता है। वे मूढ उन धर्मात्मा पुरुषोंको पागल कहते और उनकी हँसी उड़ाते हैं
dharmo bhavati sa kṣipraṃ pralāpastv eva sādhuṣu | athaitān āhur unmattān api cāvahasanti uta ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្វីដែលគេហៅថា ‘ធម៌’ នៅក្នុងចំណោមអ្នកល្អពិតៗ ត្រូវបានបន្ថយឲ្យនៅត្រឹមពាក្យពេចន៍យ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ក្នុងសម័យដូច្នោះ មនុស្សត្រូវបានឃើញថាអនុវត្តធម៌ភាគច្រើនដោយចិត្តស្វែងប្រយោជន៍; ហើយពេលសេចក្តីសុចរិតពិតបង្ហាញនៅក្នុងអ្នកអភិជន អ្នកល្ងង់ខ្លៅវិញចាត់ទុកថាជាការនិយាយឥតន័យ។ ពួកគេថែមទាំងហៅអ្នកធម៌ទាំងនោះថា ‘ឆ្កួត’ ហើយចំអកពួកគេ។»
युधिछिर उवाच