Shloka 38
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
मृत्योर्ये ते व्याधय श्चाश्रुपाता मनुष्याणां रुज्यते यैः शरीरम् | सर्वेषां वै प्राणिनां प्राणनान्ते तस्माच्छोक॑ मा कृथा बुद्धय बुद्धया
mṛtyor ye te vyādhayaś cāśrupātā manuṣyāṇāṁ rujyate yaiḥ śarīram | sarveṣāṁ vai prāṇināṁ prāṇanānte tasmāc chokaṁ mā kṛthā budhya budhyā ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទឹកភ្នែកដែលធ្លាក់ចុះជាលើកដំបូងនៅពេលមរណភាពមកដល់ បានក្លាយជាជំងឺ—គ្រុនក្តៅជាដើម—ដែលធ្វើឲ្យរាងកាយមនុស្សឈឺចាប់។ មរណភាពចូលមករកសត្វមានជីវិតទាំងអស់ នៅពេលដង្ហើមជីវិតដែលបានកំណត់របស់វាឈានដល់ទីបញ្ចប់។ ដូច្នេះ ព្រះរាជា កុំសោកស្តាយចំពោះព្រះរាជបុត្រាទេ; ចូរយល់រឿងនេះដោយបញ្ញាច្បាស់លាស់»។
पितामह उवाच
Educational Q&A
Grief should be restrained through discernment: death is inevitable and comes to all beings only when their allotted lifespan ends; understanding this reduces attachment-driven sorrow.
Bhīṣma instructs and consoles a grieving king, explaining the universality of death and the origin of bodily afflictions, urging him not to mourn his son but to reflect wisely.