Shloka 216
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
तत्र वायुजलाहारा चचार नियम पुन: । नृपश्रेष्ठ तदनन्तर वह कन्या कौशिकी नदीके तटपर गयी। वहाँ वायु और जलका आहार करके उसने पुनः कठोर नियमोंका पालन किया
tatra vāyu-jalāhārā cacāra niyamaḥ punaḥ | nṛpaśreṣṭha tad-anantaraṃ sā kanyā kauśikī-nadīke taṭaparaṃ gatā |
នៅទីនោះ នាងបានអនុវត្តវិន័យដ៏តឹងរឹងឡើងវិញ ដោយយកតែខ្យល់ និងទឹកជាអាហារ។ បន្ទាប់មក ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ! នាងកន្យានោះបានទៅដល់ច្រាំងទន្លេកೌសិកី។ នៅទីនោះ ដោយរស់នៅលើខ្យល់ និងទឹក នាងបានបន្តគោរពវ្រត និងនិយមដ៏កាចសាហាវដដែល។
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic value of niyama and tapas—disciplined self-regulation and austerity—as a means of moral strength and spiritual steadiness. Living on minimal sustenance (air and water) symbolizes mastery over desire and perseverance in a chosen vow.
Bhīṣma describes a maiden who resumes severe observances, taking only air and water as sustenance. Afterward she goes to the bank of the Kauśikī river, where she continues her rigorous discipline.