Shloka 12
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
पुनः पुनरथोक्ता सा गतसच्त्वेव भामिनी । तूष्णीमासीत् ततो देवो देवानामीश्चरेश्वर:
punaḥ punar athoktā sā gatasattveva bhāminī | tūṣṇīm āsīt tato devo devānām īśvareśvaraḥ ||
ទោះបីនាងត្រូវបានហៅនិយាយម្តងហើយម្តងទៀត ក៏នារីដែលពោរពេញដោយអារម្មណ៍នោះនៅតែស្ងៀម ដូចជាកម្លាំងចិត្ត និងសេចក្តីសម្រេចរបស់នាងបានរលាយបាត់។ បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់ដ៏ទេវៈ—អធិបតីលើអធិបតីនៃទេវតាទាំងឡាយ—ក៏ស្ងៀមដែរ ឲ្យភាពស្ងៀមនោះជាសេចក្តីបង្រៀន និងការទប់ស្កាត់។
पितामह उवाच
Educational Q&A
Repeated counsel does not always yield immediate response; when passion exhausts itself, silence can become a deliberate ethical stance—signaling restraint, reflection, and the limits of persuasion.
An impassioned woman, though addressed repeatedly, falls silent as if her inner strength has drained away; afterward the divine figure—described as the supreme lord—also becomes silent, marking a pause where emotion subsides and authority refrains from further speech.