Shloka 20
राजधर्मः—राष्ट्ररक्षणं, दण्डनीतिः, हयग्रीवोपाख्यानम्
Royal Duty: Protection, Penal Policy, and the Hayagrīva Exemplum
शोकस्थानसहस्राणि हर्षस्थानशतानि च । दिवसे दिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम्,'शोकके सहसों स्थान हैं, हर्षके भी सैकड़ों अवसर हैं। वे प्रतिदिन मूढ़ मनुष्यपर ही प्रभाव डालते हैं, विद्वानूपर नहीं
śokasthāna-sahasrāṇi harṣasthāna-śatāni ca | divase divase mūḍham āviśanti na paṇḍitam ||
វ្យាសៈបានមានព្រះវាចា៖ «មានទីកន្លែងនៃទុក្ខព្រួយរាប់ពាន់ និងឱកាសនៃសេចក្តីរីករាយរាប់រយ។ រៀងរាល់ថ្ងៃ វាចាប់យកចិត្តមនុស្សល្ងង់ប៉ុណ្ណោះ តែមិនអាចគ្រប់គ្រងអ្នកប្រាជ្ញបានឡើយ»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Life continually presents many triggers for sorrow and joy, but the ethical ideal is steadiness of mind: the wise person is not ruled by emotional fluctuations, whereas the deluded person is repeatedly overwhelmed by them.
In the instruction-oriented setting of the Śānti Parva, Vyāsa delivers a reflective maxim to emphasize inner composure and discernment—contrasting the reactive nature of the foolish with the equanimity of the wise.