Shloka 249
मृत्युकारणप्रश्नः / Inquiry into the Cause and Designation of Death
कर्मपरायण मनुष्य निष्कामभावसे जिस कर्मका अनुष्ठान करते हैं, वह पहलेके किये हुए सकाम या अशुभ कर्मोको भी नष्ट कर देता है; इस प्रकार कर्म करनेवाले साधकके कर्म इस लोकमें या परलोकमें कहीं भी उसका भला-बुरा या दोनों कुछ भी नहीं कर सकते ।।
Vyāsa uvāca: karmaparāyaṇaḥ manuṣyaḥ niṣkāma-bhāvena yasya karmaṇaḥ anuṣṭhānaṃ karoti, tat pūrvakṛtān api sakāmān vā aśubhān vā karmāṇi nāśayati; evaṃ karma-kurvataḥ sādhakasya karmāṇi iha loke vā paraloke vā kutrāpi tasya bhalaṃ vā abhalaṃ vā ubhayaṃ vā kiñcid api na kurvanti.
វ្យាសបានមានព្រះវាចា៖ មនុស្សដែលឧស្សាហ៍ឧទ្ទិសខ្លួនក្នុងកិច្ចការ បើអនុវត្តកាតព្វកិច្ចដោយចិត្តនិស្កាម (មិនប្រាថ្នាផល) នោះការអនុវត្តនោះឯង បំផ្លាញសូម្បីតែអំពើមុនៗដែលធ្វើដោយចិត្តចង់បានផល ឬមានមលិនដោយអំពើអាក្រក់។ ដូច្នេះ សម្រាប់សាធកដែលធ្វើដូច្នេះ កម្មរបស់គាត់មិនអាចបង្កើត—នៅលោកនេះ ឬលោកក្រោយ—ផលល្អ ផលអាក្រក់ ឬផលចម្រុះណាមួយសម្រាប់គាត់បានឡើយ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Desireless performance of duty (niṣkāma-karma) purifies and can nullify the binding force of prior selfish or harmful deeds; when action is done without attachment, it ceases to generate karmic results—good, bad, or mixed—for the doer.
In the Mokṣa-dharma section of Śānti Parva, Vyāsa instructs in response to Śuka’s inquiry, explaining how disciplined, non-attached action functions as a means to freedom by dissolving the efficacy of past and future karmic consequences.