Shloka 12
महाभूत–इन्द्रिय–मनस्–बुद्धि–अन्तरात्मा विवेकः | Discrimination of Elements, Senses, Mind, Intellect, and Inner Self
दन्तोलूखलिका: केचिदश्मकुट्टास्तथा परे | शुक्लपक्षे पिबन्त्येके यवागूं क्वथितां सकृत्
dantolūkhalikāḥ kecid aśmakuṭṭās tathā pare | śuklapakṣe pibanty eke yavāgūṃ kvathitāṃ sakṛt ||
វ្យាសៈបានមានព្រះវាចាថា៖ អ្នកខ្លះរស់ដោយប្រើធ្មេញជាគ្រឿងកិន ដូចជាគ្រាប់កិន; អ្នកខ្លះទៀតកិនដោយថ្ម។ នៅពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ (śukla-pakṣa) អ្នកខ្លះផឹកតែម្ដងក្នុងមួយថ្ងៃ គឺយវាគូ (yavāgū) ដែលដាំស្ងោរហើយមួយចំណែក—បង្ហាញពីវិន័យតបស្យាជាច្រើនដែលអ្នកស្វែងរកប្រើដើម្បីទប់ស្កាត់ឃ្លាន និងបណ្តុះការគ្រប់គ្រងខ្លួន។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the diversity and rigor of ascetic disciplines, emphasizing restraint of the senses and appetite as a means to cultivate self-mastery and ethical steadiness (tapas as a support to dharma).
Vyāsa is describing different kinds of ascetics and their practices—some adopting extreme methods of preparing food and others limiting themselves to a single drink of boiled gruel during the bright fortnight—illustrating graded forms of austerity.