Shloka 256
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
सेवेत तान् समावृत्य इति धर्मेषु निश्चय: । जिन-जिन गन्धों और रसोंका ब्रह्मचारीको सेवन नहीं करना चाहिये
sevet tān samāvṛtya iti dharmeṣu niścayaḥ |
នេះជាការសម្រេចចិត្តក្នុងធម៌ថា៖ គេគួរបម្រើ និងគោរពតាមវិន័យ។ ក្លិន និងរសជាតិណាដែលព្រះសិស្សព្រហ្មចារីមិនគួរបរិភោគ គេត្រូវលះបង់វាទាំងអស់ក្នុងកាលព្រហ្មចារី។ បន្ទាប់ពីពិធីសមាវર્તនៈ (ការបញ្ចប់សិស្សភាព) ទើបអាចបរិភោគបាន—នេះហើយជាការសម្រេចចិត្តរបស់ធម៌។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sense-enjoyments that are restricted for a brahmacārin should be renounced during the period of studentship and may be taken up only after samāvartana; dharma is defined here as disciplined timing and restraint, not mere denial.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Vyāsa states a normative rule for the student stage: abstain from certain pleasures during brahmacarya and partake only after the formal completion of training marked by samāvartana.