Shloka 12
Adhyāya 240: Indriya–Manas–Buddhi–Ātman — The Inner Hierarchy and Restraint (इन्द्रिय-मनस्-बुद्धि-आत्म-क्रमः)
सिध्यन्ति चास्य सर्वार्था विज्ञानं च प्रवर्तते । सम: सर्वेषु भूतेषु लब्धालब्धेन वर्तयन्
sidhyanti cāsya sarvārthā vijñānaṃ ca pravartate | samaḥ sarveṣu bhūteṣu labdhālabdhena vartayan, sattvasaṃsevanād dhīro nidrām ucchettum arhati |
វ្យាសៈបានមានព្រះវាចា៖ ដោយវិន័យបែបនេះ បំណងទាំងអស់របស់អ្នកស្វែងរកត្រូវបានសម្រេច ហើយការយល់ឃើញពិតប្រាកដចាប់ផ្តើមដំណើរការ។ រក្សាចិត្តស្មើគ្នាចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ហើយរស់នៅដោយសេចក្តីពេញចិត្ត ទោះបានឬមិនបានក៏ដោយ—បុរសមានស្ថេរភាព ដោយបណ្តុះសត្តវៈ ក្លាយជាសមរម្យក្នុងការកាត់ផ្តាច់ការងងុយដេក (ភាពខ្ជិល និងការមិនប្រុងប្រយ័ត្ន)។ ដូច្នេះ ជីវិតយោគៈត្រូវបានសម្គាល់ដោយសមភាពចំពោះសត្វទាំងឡាយ ការមិនរងរំខានដោយលទ្ធផល និងភាពច្បាស់លាស់ខាងក្នុងដែលកើតពីភាពបរិសុទ្ធ និងការគ្រប់គ្រងខ្លួន។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Cultivate sattva and equanimity: when one remains impartial toward all beings and is content in gain and non-gain, higher discernment (vijñāna) awakens and the practitioner becomes capable of overcoming sleep-like inertia and heedlessness, leading to the fulfillment of spiritual aims.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and inner discipline, Vyāsa continues a didactic passage describing the marks and results of yogic conduct—impartiality toward beings, contentment with outcomes, and the arising of realized knowledge.