Shloka 11
Adhyātma-krama: Indriya–Manas–Buddhi–Ātman Hierarchy and Citta-Prasāda (आध्यात्मक्रमः)
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभि: । वेदान्तेषु पुनर्व्यक्ते कर्मयोगेन लक्ष्यते
tad uktaṃ vedavādeṣu gahanaṃ vedadarśibhiḥ | vedānteṣu punar vyakte karmayogena lakṣyate ||
វ្យាសបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ សច្ចធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នោះ ត្រូវបានពោលក្នុងផ្នែកវេដដែលពាក់ព័ន្ធនឹងពិធីករណ៍ ប៉ុន្តែដោយរបៀបលាក់លៀម និងជ្រាលជ្រៅ ដល់ថ្នាក់សូម្បីតែអ្នកឃើញវេដដែលចេះវេដក៏អាចមិនស្គាល់។ តែក្នុងវេដាន្ត វាត្រូវបានបង្ហាញឡើងវិញដោយច្បាស់លាស់; ហើយដោយវិន័យនៃកម្មយោគៈដែលគ្មានបំណងប្រាថ្នា អាចសម្រេចការយល់ឃើញដោយផ្ទាល់ចំពោះព្រះព្រហ្មនោះ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The highest Reality (Brahman) is only indirectly and obscurely indicated in ritual-focused Vedic passages, but is explicitly taught in Vedānta; nevertheless, it is not merely intellectual—Brahman is to be realized, and karma-yoga (desireless, duty-based action) is presented as a practical means to that realization.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, Vyāsa explains how different layers of Vedic scripture present the ultimate truth: ritual sections veil it in profundity, while Vedānta clarifies it, and he emphasizes an ethical-spiritual path—karma-yoga—as the bridge from teaching to direct experience.