Shloka 356
Vānaprastha-vṛtti and the Transition toward the Fourth Āśrama (वानप्रस्थवृत्तिः चतुर्थाश्रमोपक्रमश्च)
सम: सर्वेषु भूतेषु ब्रह्माणमभिवर्तते । जिसने ममता और अहंकारका त्याग कर दिया है
samaḥ sarveṣu bhūteṣu brahmāṇam abhivartate |
វ្យាសបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកដែលមានចិត្តស្មើចំពោះសត្វទាំងអស់ នឹងឈានដល់សភាពព្រះព្រហ្ម។ អ្នកដែលបានបោះបង់មមតា និងអហង្គារ អត់ធ្មត់ត្រជាក់ ក្តៅ និងគូប្រឆាំងផ្សេងៗដោយសមធម៌ កម្ចាត់សង្ស័យ មិនធ្លាក់ក្នុងកំហឹង និងទោសៈ មិននិយាយកុហក ហើយសូម្បីតែត្រូវគេជេរ ឬវាយក៏មិនគិតអាក្រក់ចំពោះគេ—អ្នកនោះរក្សាមិត្តភាពចំពោះមនុស្សទាំងអស់។ មិនបង្កទុក្ខដល់សត្វណាមួយដោយចិត្ត ពាក្យ និងកម្ម ហើយមើលសត្វមានជីវិតទាំងអស់ដោយសមភាព—យោគីនោះឈានដល់ព្រហ្មភាវៈ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Equanimity toward all beings—expressed as freedom from ego and possessiveness, endurance of dualities, truthfulness, non-hatred, and non-harm in thought, speech, and action—is presented as the direct discipline by which a yogin attains Brahman-realization.
Within the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, Vyāsa delivers a didactic description of the marks of a true yogin: one who remains friendly and harmless even under provocation and who treats all beings equally, thereby reaching the Brahman-state.