Shloka 37
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसैव च । महात्मानो गता: स्वर्ग शिष्टात्मानो जितेन्द्रिया:,ये तथा और भी बहुत-से शिष्ट स्वभाववाले जितेन्द्रिय महात्मा दान और तपस्यासे स्वर्गलोकमें चले गये
ete cānye ca bahavo dānena tapasāiva ca | mahātmāno gatāḥ svargaṁ śiṣṭātmāno jitendriyāḥ ||
វ្យាសបានមានព្រះវាចា៖ «មនុស្សមានព្រលឹងខ្ពង់ខ្ពស់ទាំងនេះ និងអ្នកដទៃទៀតជាច្រើន—អ្នកមានសីលធម៌រឹងមាំ អ្នកគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង និងបានឈ្នះអារម្មណ៍ទាំងប្រាំ—បានទៅដល់សួគ៌ ដោយអំណោយទាន និងដោយតបស្យា (ការអធិស្ឋាន/ការអត់ធ្មត់បួស)»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Heavenly attainment is presented as the fruit of dharmic discipline: generosity (dāna) and austerity (tapas), supported by inner refinement (śiṣṭa-ācāra) and sense-mastery (jitendriyatā).
Vyāsa is describing the destiny of many exemplary persons, stating that they reached Svarga because their lives were marked by charity, austerity, and self-control.