Shloka 92
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
यर्थर्तु सस्येषु ववर्ष वासवो न धर्ममार्गाद् विचचाल कश्नन । अनेकरत्नाकरभूषणा च भू: सुघोषघोषा भूवनौकसां जये
yathartu sasyesu vavarṣa vāsavo na dharmamārgād vicacāla kaścana | anekaratnākara-bhūṣaṇā ca bhūḥ sughoṣaghoṣā bhuvanaukasaṃ jaye ||
ព្រះឥន្ទ្រ (វាសវៈ) បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក វាសវៈបានបង្អុរភ្លៀងទាន់ពេលលើស្រូវស្រែ តាមរដូវកាល។ គ្មាននរណាម្នាក់បែរចេញពីផ្លូវធម៌ឡើយ។ ហើយផែនដី—ដែលតុបតែងដោយមហាសមុទ្រច្រើនពោរពេញដោយរតនៈ—ហាក់ដូចជាតាមសំឡេងគំហុកជ្រៅនៃសមុទ្រទាំងនោះ បានលើកឡើងនូវសូរស័ព្ទជ័យជំនះដ៏អស្ចារ្យ សម្រាប់សុខសាន្តរបស់សត្វនៅក្នុងលោកទាំងបី»។
शक्र उवाच
Educational Q&A
When dharma prevails, nature and society align with order: timely rains nourish agriculture, people do not deviate from righteousness, and the world becomes stable and prosperous. The verse links ethical conduct (dharma-mārga) with cosmic regularity (yathā-ṛtu).
Śakra describes an auspicious condition: Indra provides season-appropriate rainfall for the crops; no one strays from dharma; and the earth, ornamented by jewel-bearing oceans, seems to proclaim a triumphant, auspicious roar—suggesting universal well-being and victory for the three worlds’ inhabitants.