Shloka 15
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
नक्षत्रकल्पाभरणां तां मौक्तिकसमस्रजम् । श्रियं ददृशतु: पद्मां साक्षात् पदच्मदलस्थिताम्
nakṣatrakalpābharaṇāṃ tāṃ mauktikasamasrajam | śriyaṃ dadṛśatuḥ padmāṃ sākṣāt padacmadalasthitām ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅទីនោះ ពួកគេទាំងពីរបានឃើញព្រះស្រីផ្ទាល់—បទ្មា លក្ខ្មីក្នុងរូបកាយ—អង្គុយលើស្លឹកផ្កាឈូក។ គ្រឿងអលង្ការរបស់ព្រះនាងភ្លឺដូចផ្កាយ ហើយខ្សែកពីរតនៈដូចមុត្ដិកាបន្ថែមសោភ័ណភាពដល់ករបស់ព្រះនាង»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents Śrī (Lakṣmī) as a living principle of auspicious prosperity: true ‘śrī’ is not merely material gain but a divine order and radiance that aligns with dharma, purity, and rightful conduct.
Two observers (implied by ‘dadṛśatuḥ’, ‘the two saw’) witness a theophany: Lakṣmī, called Padmā, appears seated on a lotus-petal, adorned with star-like ornaments and pearl-like necklaces, emphasizing her celestial splendour.