Shloka 13
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
दूष्टवा तमविकारस्थं तिष्ठन्तं निर्भयं बलिम् | अधिरूवढो द्विपश्रेष्ठमित्युवाच शतक्रतु:,उन्हें निर्भय और निर्विकार होकर खड़ा देख श्रेष्ठ गजराजपर चढ़े हुए शतक्रतु इन्द्रने उनसे इस प्रकार कहा--
dṛṣṭvā tam avikārasthaṁ tiṣṭhantaṁ nirbhayaṁ balim | adhirūḍho dvipaśreṣṭham ity uvāca śatakratuḥ ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ ឃើញបាលីឈរមាំមួន—មិនភ័យខ្លាច និងចិត្តមិនរំខាន—សតក្រតុ (ឥន្ទ្រ) ដែលជិះលើដំរីដ៏ប្រសើរបំផុត បាននិយាយទៅកាន់គាត់ដោយពាក្យដូចតទៅ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញភាពតានតឹងធម៌រវាងអំណាចអធិបតេយ្យ និងសេចក្តីស្មោះត្រង់មាំមួន៖ ភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់បាលីបង្ហាញការគ្រប់គ្រងខ្លួនខាងក្នុង ខណៈការចូលមករបស់ឥន្ទ្របង្ហាញអំណាចស្ថានសួគ៌ដែលប្រឈមមុខនឹងអ្នកប្រតិបត្តិធម៌ដ៏មិនរអាក់រអួល។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds inner steadiness as an ethical strength: Bali’s fearlessness and unperturbed mind suggest self-mastery and principled resolve, even when confronted by higher power. It implies that true dignity in dharma is shown by composure and firmness, not by outward dominance.
Bhīṣma narrates a moment where Indra (Śatakratu), riding the best of elephants, sees Bali standing fearless and unmoved, and then begins to speak to him. The verse sets the stage for a consequential dialogue between a celestial ruler and a steadfast king.