Shloka 31
Adhyāya 222 — ब्रह्मस्थानप्राप्ति: मोक्षधर्मे समत्वव्रतम्
Attaining the Brahman-Station: The Vow of Equanimity in Mokṣadharma
प्रकृति और उसके कार्योंके प्रति मेरे मनमें न तो राग है, न द्वेष। मैं किसीको न अपना द्वेषी समझता हूँ और न आत्मीय ही मानता हूँ
prakṛti-tat-kāryeṣu me manasi na rāgo na dveṣaḥ | na kañcid ahaṃ dveṣyaṃ manye na cātmīyam eva ||
ព្រះប្រាហ្លាទបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចំពោះប្រក្រឹតិ និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលកើតចេញពីនាង ចិត្តខ្ញុំមិនមានទាំងការចងចិត្តស្រឡាញ់ និងមិនមានទាំងការស្អប់ខ្ពើមឡើយ។ ខ្ញុំមិនចាត់អ្នកណាម្នាក់ជាសត្រូវទេ ហើយក៏មិនអះអាងអ្នកណាម្នាក់ថា ‘ជារបស់ខ្ញុំ’ ដែរ»។
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches equanimity: freedom from rāga (attachment) and dveṣa (aversion). By not identifying others as ‘mine’ or ‘enemy,’ one loosens ego-based partiality and cultivates a dharmic, impartial mind.
In Śānti Parva’s instructional setting, Prahlāda speaks as a moral and spiritual exemplar, describing his inner stance toward the world—seeing Prakṛti and her products without personal clinging or hostility, and relating to beings without possessiveness or enmity.