Shloka 13
Adhyāya 222 — ब्रह्मस्थानप्राप्ति: मोक्षधर्मे समत्वव्रतम्
Attaining the Brahman-Station: The Vow of Equanimity in Mokṣadharma
इति संचोदितस्तेन धीरो निश्चितनिश्चय: । उवाच श्लक्ष्णया वाचा स्वां प्रज्ञामनुवर्णयन्
iti saṃcoditas tena dhīro niścita-niścayaḥ | uvāca ślakṣṇayā vācā svāṃ prajñām anūvarṇayan ||
ពេលត្រូវបានជំរុញដោយព្រះអង្គនោះ អ្នកប្រាជ្ញមាំមួន ដែលមានសេចក្តីសម្រេចចិត្តដាច់ខាតអំពីសច្ចៈខ្ពស់បំផុត បាននិយាយដោយពាក្យទន់ភ្លន់រលូន ពណ៌នាអំពីប្រាជ្ញារបស់ខ្លួន។ ដោយឆ្លើយតបនឹងសំណួររបស់ឥន្ទ្រៈ ប្រាហ្លាទៈ—អ្នកមានបញ្ញាមាំមួន និងការប្រាកដចិត្តចំពោះព្រះសុព្រហ្ម—បានចាប់ផ្តើមបកស្រាយចំណេះដឹងរបស់ខ្លួនដោយសំឡេងផ្អែមល្ហែម។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and spiritual ideal of speaking from settled inner certainty: true wisdom (prajñā) is expressed with composure (dhīra) and gentle speech (ślakṣṇā vāc), especially when explaining the highest truth.
Indra has questioned or prompted the speaker; in response, Prahlāda—described as resolute and certain about the Supreme reality—begins to speak, calmly and sweetly, explaining his understanding. Bhīṣma reports this within the Shānti Parva discourse.