Shloka 14
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
सर्वभूतहिते युक्तो न सम यो द्विषते जनम् | महाह्द इवाक्षो भ्य: प्रज्ञातृप्त: प्रसीदति
sarvabhūtahite yukto na sa yo dviṣate janam | mahāhrada ivākṣobhyaḥ prajñātṛptaḥ prasīdati |
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ អ្នកដែលឧទ្ទិសខ្លួនដើម្បីប្រយោជន៍សត្វទាំងអស់ និងមិនស្អប់អ្នកណាម្នាក់ គឺមិនអាចរង្គើបាន—ជ្រាលជ្រៅ និងមាំមួនដូចអាងទឹកធំមហិមា។ បុរសដែលទប់ស្កាត់ខ្លួនបែបនេះ ដោយផ្តល់សូម្បីតែអ្វីដែលរកបានលំបាក ដើម្បីប្រយោជន៍សត្វមានជីវិត និងដោយនាំសុខដល់អ្នកដទៃ ក៏ក្លាយជាមនុស្សរីករាយ។ ចិត្តគាត់មិនដែលរំខានឡើយ; គាត់តែងតែពេញចិត្ត និងស្ងប់ស្ងាត់ ដោយសេចក្តីសុខចិត្តដែលកើតពីប្រាជ្ញា។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true ethical excellence lies in universal benevolence and the absence of hatred. A person devoted to the good of all beings becomes inwardly steady and unshaken, attaining lasting contentment and serenity through wisdom and self-restraint.
In the Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma after the war. Here he describes the qualities of a virtuous, self-controlled person: one who benefits others, harbors no malice, and remains calm and satisfied like a deep, undisturbed reservoir.