Shloka 16
Śakra–Namuci-saṃvāda: Śoka-nivāraṇa and Daiva-vicāra
Indra and Namuci on grief, composure, and inevitability
अत्र सम्यग्वधो नाम त्यागशास्त्रमनुत्तमम् । शृणु यत् तव मोक्षाय भाष्यमाणं भविष्यति
atra samyagvadho nāma tyāgaśāstram anuttamam | śṛṇu yat tava mokṣāya bhāṣyamāṇaṃ bhaviṣyati ||
ភីស្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញធម៌ដ៏លើសលប់នៃការលះបង់ ដែលហៅថា «សម្យគ្វធ»—ការបំផ្លាញទុក្ខដោយពេញលេញ តាមរយៈការយល់ដឹងត្រឹមត្រូវ និងការលែងចោល។ ចូរស្តាប់ដោយការយកចិត្តទុកដាក់; អ្វីដែលខ្ញុំនឹងពន្យល់នេះ មានគោលបំណងនាំអ្នកទៅកាន់មោក្ខៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma introduces ‘Samyagvadha’ as a supreme doctrine of tyāga (renunciation): the ‘killing’ is symbolic—ending the causes of sorrow and bondage through right understanding, detachment, and a liberation-oriented discipline.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma, as the authoritative teacher, signals a transition into a focused exposition on a mokṣa-oriented doctrine, urging the listener to attend carefully because the forthcoming teaching is meant to lead to liberation.