Shloka 47
Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
विनाशिनो हाध्रुवजीवितस्य कि बन्धुभिभभिन्नपरिग्रहै श्व । विहाय यो गच्छति सर्वमेव क्षणेन गत्वा न निवर्तते च
vināśino hādhruva-jīvitasya kiṁ bandhubhir bhinna-parigrahaiḥ śvaḥ | vihāya yo gacchati sarvam eva kṣaṇena gatvā na nivartate ca ||
ភីស្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ អាលាស! សម្រាប់អ្នកដែលជីវិតអាចវិនាស និងអាយុកាលមិនប្រាកដ តើមានប្រយោជន៍អ្វីពិតប្រាកដក្នុងញាតិមិត្ត និងទ្រព្យសម្បត្តិដែលបែកបាក់ មិនថេរទេ? គិតដូច្នេះ អ្នកណាដែលក្នុងមួយខណៈ បោះបង់អស់ទាំងអ្វីដោយចិត្តវេរាគ្យ ហើយចាកចេញ—ពេលបានទៅហើយ—មិនត្រឡប់មកកំណើតលោកិយនេះទៀតឡើយ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Because life and the body are perishable and uncertain, clinging to relatives and possessions is ultimately unreliable; swift, dispassionate renunciation leads to non-return—freedom from rebirth.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma teaches Yudhishthira by emphasizing the fragility of life and urging detachment as the path toward moksha.