Shloka 36
बलीन्द्रसंवादः — Kāla, Anityatā, and the Limits of Agency
Mahābhārata 12.217
सूच्या सूत्र यथा वस्त्रे संसारयति वायक: । तद्वत् संसारसूत्र हि तृष्णासूच्या निबद्धयते
sūcyā sūtraṃ yathā vastre saṃsārayati vāyakaḥ | tadvat saṃsārasūtraṃ hi tṛṣṇāsūcyā nibaddhyate ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ដូចជាអ្នកត្បាញ ប្រើម្ជុល ដើម្បីចាក់សរសៃអំបោះឲ្យឆ្លងកាត់ក្រណាត់ ដូច្នោះដែរ “ខ្សែ” នៃសង្សារ ត្រូវបានចងភ្ជាប់ និងត្បាញឡើងដោយម្ជុលនៃតណ្ហា។ តណ្ហានេះហើយដែលដេរភ្ជាប់សត្វលោកឲ្យជាប់ក្នុងសង្សារ និងរក្សាក្រណាត់នៃកំណើតជាបន្តបន្ទាប់ និងទុក្ខវេទនា។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Craving (tṛṣṇā) is the binding instrument that ‘stitches’ a being into saṃsāra; by reducing desire, one loosens the very mechanism that keeps worldly bondage continuous.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs on dharma and liberation-oriented ethics. Here he uses a vivid craft metaphor—needle, thread, and cloth—to explain how desire functions as the practical cause that binds life to repeated worldly entanglement.