Shloka 22
Prahlāda–Indra Saṃvāda: Kartṛtva (Agency) and Svabhāva (Nature) in the Causation of Karma
कणकुल्माषपिण्याकशाकयावकसक्तव: | तथा मूलफल भैक्ष्यं पर्यायेणोपयोजयेत्
kaṇakulmāṣapiṇyākaśākayāvakasa ktavaḥ | tathā mūlaphala-bhaikṣyaṁ paryāyeṇopayojayet ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ យោគីគួររក្សាជីវិតដោយទទួលអាហារសាមញ្ញដែលបានមកដោយបិណ្ឌបាត តាមលំដាប់ប្តូរវេន—ដូចជា គ្រាប់ធញ្ញជាតិ សណ្ដែក/គ្រាប់ពុលស៍ កាកប្រេង (oil-cake) បន្លែស្លឹក ម្ហូបពីសាលី/ស្រូវបារ្លី ម្សៅអាំង (សត្តូ) ហើយដូចគ្នានេះទៀត គល់ឫស និងផ្លែឈើ។ គោលធម៌គឺ ការអត់ធ្មត់ មិនលួងលោមខ្លួន និងពេញចិត្តនឹងអ្វីដែលបានមកដោយមិនមានការចង់រើសរើស។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A yogin should live with disciplined simplicity, taking whatever food is obtained by alms without preference, and using different simple items in rotation—cultivating contentment, non-craving, and steadiness of practice.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and the ascetic/yogic path, Bhishma advises the listener on practical conduct for a yogin—specifically, how to maintain the body through modest alms-food while avoiding indulgence and attachment.