Shloka 30
Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
अथवा मन्त्रवद्ब्रूयुरात्मादानाय दुष्कृतम् । स वै हेतुरनादाने शुद्धरर्मानुपालने
athavā mantravad brūyur ātmādānāya duṣkṛtam | sa vai hetur anādāne śuddha-dharmānupālane
ឬមួយ ពួកគេអាចប្រកាសយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ ដូចជាកំពុងសូត្រមន្តថា៖ អំពើអាក្រក់គួរត្រូវ “ទទួលយកលើខ្លួនឯង” (សារភាព និងទទួលខុសត្រូវ)។ ព្រោះការទទួលយកដូច្នោះហើយ ជាហេតុនាំឲ្យមិនធ្វើកំហុសនោះម្ដងទៀត និងជាហេតុនាំឲ្យថែរក្សាធម៌បរិសុទ្ធដោយស្មោះត្រង់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Owning one’s wrongdoing—openly and solemnly—functions as a moral remedy: it prevents repetition of the fault and supports steady adherence to pure dharma.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Śānti Parva, explains a principle of ethical correction: confession/acceptance of misdeeds (spoken with mantra-like seriousness) becomes a cause for restraint and renewed commitment to righteous conduct.