Shloka 6
मनुरुवाच — इन्द्रिय-मनः-ज्ञान-क्रमः
Manu on the hierarchy of senses, mind, and knowledge
भीष्म उवाच अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । यमस्य यत् पुरावृत्तं कालस्य ब्राह्णस्य च
bhīṣma uvāca | atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | yamasya yat purāvṛttaṁ kālasya brāhmaṇasya ca || abhidyāpūrvakaṁ japyaṁ kurute yaś ca mohitaḥ | yatrābhidyāṁ sa kurute taṁ vai nirayam ṛcchati ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «នៅទីនេះផងដែរ បណ្ឌិតទាំងឡាយយកប្រវត្តិដ៏បុរាណមួយមកធ្វើជាគំរូ—រឿងដែលបានកើតឡើងកាលពីមុន រវាងយមៈ កាលៈ និងព្រាហ្មណ៍ម្នាក់។ អ្នកណាដែលត្រូវមោហៈគ្រប់គ្រង ហើយធ្វើជបៈដោយចិត្តចងភ្ជាប់ជាមុនទៅលើផលដែលចង់បាន—អ្វីដែលគេប្រាថ្នា និងគិតជាប់នោះ គេពិតជាទៅកាន់នរកដែលសមនឹងប្រាថ្នានោះ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Spiritual practice (japa) is ethically determined by intention: when recitation is driven by craving for specific fruits, that very craving binds the practitioner and leads to a correspondingly painful consequence; purity of motive is essential.
Bhishma introduces an ancient illustrative episode involving Yama, personified Time (Kāla), and a Brahmin, using it to warn that deluded, result-obsessed japa becomes a cause of downfall rather than liberation.