Shloka 31
Jñāna-yoga and Karma-phala: Manu–Bṛhaspati on Akṣara and the Limits of Mantra
मानसं सर्वभूतानां धर्ममाहुर्मनीषिण: । तस्मात् सर्वेषु भूतेषु मनसा शिवमाचरेत्
mānasaṃ sarvabhūtānāṃ dharmam āhur manīṣiṇaḥ | tasmāt sarveṣu bhūteṣu manasā śivam ācaret ||
ភីષ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយប្រកាសថា សម្រាប់សត្វមានជីវិតទាំងអស់ ធម៌ដែលប្រព្រឹត្តដោយចិត្ត គឺជាធម៌ខ្ពស់បំផុត។ ដូច្នេះ ចំពោះសត្វទាំងពួង គួរអនុវត្តសេចក្តីមង្គលដោយចិត្ត—គិតប្រាថ្នាសុខសាន្ត និងសេចក្តីល្អឱ្យពួកគេជានិច្ច។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True dharma begins internally: the mind should be trained to hold goodwill toward all beings. Even before speech or action, benevolent intention (śiva) directed to everyone is presented as a superior, foundational form of righteousness.
In the Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and right conduct after the war. Here he emphasizes inner ethics—cultivating universal goodwill in thought—as a key element of righteous living.