Shloka 193
Jñāna-yoga and Karma-phala: Manu–Bṛhaspati on Akṣara and the Limits of Mantra
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि भीष्मयुधिष्ठटिर संवादे आचारविधौ त्रिनवत्यधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi bhīṣma-yudhiṣṭhira-saṃvāde ācāravidhau tri-navaty-adhika-śatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង «សាន្តិពರ್ವ» ជាពិសេសផ្នែក «មោក្សធម្ម» ក្នុងសន្ទនារវាង ភីស្មា និង យុធិષ્ઠិរា ជំពូកស្តីពីវិធាននៃអាចារៈ (ច្បាប់នៃការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ) បានបញ្ចប់៖ ជំពូកទី១៩៣។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This line functions as a colophon marking the close of a chapter devoted to ācāra (right conduct). Its ethical emphasis is that dharma is to be learned and transmitted through structured instruction—here, Bhīṣma’s authoritative teaching to Yudhiṣṭhira within the Mokṣa-dharma framework.
The text is concluding a chapter in the Śānti Parvan. Bhīṣma, speaking to Yudhiṣṭhira, has been expounding the discipline of proper conduct; this closing formula identifies the work, the parvan/section, the interlocutors, the topic (ācāravidhi), and the chapter number.