Shloka 16
Ācāra-vidhi (Rules of Conduct) — Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Catalogue
एष मार्गो5थ योगानां येन गच्छन्ति तत्पदम् | जितक्लमा: समा धीरा मूर्थन्यात्मानमादधन्
eṣa mārgo 'tha yogānāṁ yena gacchanti tatpadam | jitaklamāḥ samā dhīrā mūrdhany ātmānam ādadhān |
ភារទ្វាជៈបានមានពាក្យថា៖ នេះហើយជាមាគ៌ារបស់យោគី—ជាឆានែលដែលពួកគេដើរតាម ដើម្បីទៅដល់ស្ថានភាពដ៏អធិឧត្តម។ អ្នកដែលបានឈ្នះភាពនឿយហត់ និងទុក្ខលំបាក មានចិត្តស្មើគ្នាទៅគ្រប់ទី និងមានស្ថេរភាពក្នុងសមាធិខាងក្នុង នោះតាំងខ្លួន (អាត្មា) នៅកំពូលក្បាល ហើយដោយវិន័យនោះ ទទួលបានគោលដៅខ្ពស់បំផុត។
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the highest spiritual attainment is reached through a yogic path marked by conquest of fatigue and affliction, steady equanimity, and firm inner composure, culminating in fixing awareness in the crown of the head as a meditative culmination.
In the Śānti Parva’s instructional setting, Bharadvāja is explaining a yogic method and its qualifications—describing the kind of disciplined, even-minded practitioner who can follow this path to the supreme goal.