Shloka 27
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
अनियतफलभक्ष्यभोज्यपेयं विधिपरिणामविभक्तदेशकालम् | हृदयसुखमसेवितं कदर्य- ब्रीतमिदमाजगरं शुचिश्नचरामि
bhīṣma uvāca | aniyata-phalabhakṣya-bhojya-peyaṁ vidhi-pariṇāma-vibhakta-deśa-kālam | hṛdaya-sukham asevitaṁ kadarya-vrītam idaṁ ājagaraṁ śuciśn carāmi |
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «វ្រត “ដូចអជगर” នេះ ធ្វើឲ្យបេះដូងខ្ញុំមានសេចក្តីសុខ។ ក្នុងវា មិនមានការរៀបចំថេរអំពីអាហារដែលត្រូវញ៉ាំ អាហារដែលត្រូវទទួលទាន ភេសជ្ជៈ ឬផ្លែឈើឡើយ; អ្វីដែលមកដោយមិនអញ្ជើញ នោះហើយជាអ្វីដែលចិញ្ចឹមជីវិត។ តាមការទុំទ្រង់នៃវាសនា ទីកន្លែង និងពេលវេលាត្រូវបានចែកចាយ។ មនុស្សទាបដែលលោភលន់ចំពោះវត្ថុអារម្មណ៍ មិនអនុវត្តវា; ខ្ញុំអនុវត្តវ្រតនេះដោយចិត្តបរិសុទ្ធ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Cultivate contentment and non-greed by accepting whatever comes without scheming for specific pleasures; live with purity and restraint, recognizing that circumstances of place and time unfold according to the maturation of destiny (karma).
Bhishma explains and praises the ājagara-vrata—an ascetic discipline likened to a python that remains still and lives on what arrives—stating that it is not followed by sense-driven people, while he himself observes it with inner purity.