Shloka 12
जनक-राज्ञः मौण्ड्य-परिव्रज्या-विवादः
Janaka’s Renunciation Questioned; Discourse on Dāna and Detachment
तीनों वेदोंके ज्ञानमें बढ़े-चढ़े सहसरों ब्राह्मणों तथा इस सम्पूर्ण जगत्का भरण-पोषण करनेवाले होकर भी आज आप उन्हींके द्वारा अपना भरण-पोषण चाहते हैं ।।
śriyaṃ hitvā pradīptāṃ tvaṃ śvavat samprati vīkṣyase | aputrā jananī te ’dya kausalyā cāpatistvayā ||
អរជុនបាននិយាយថា៖ «ដោយបោះបង់រាជសម្បត្តិដ៏រុងរឿងភ្លឺចែងចាំង ព្រះអង្គឥឡូវមើលទៅដូចឆ្កែដែលដើររកអាហារតាមទ្វារផ្ទះមួយទៅមួយ។ ខណៈព្រះអង្គនៅរស់ មាតាព្រះអង្គដូចជាក្លាយជាម្តាយគ្មានកូន ហើយកោសល្យា អភ័ព្វនេះក៏ដូចជាក្លាយជาสต្រីគ្មានប្តីដោយសារព្រះអង្គ។» ពាក្យនេះបន្ទោសការលះបង់រាជ្យត្រឹមត្រូវ នៅពេលវានាំឲ្យមើលរំលងអ្នកពឹងផ្អែក និងធ្វើឲ្យកាតព្វកិច្ចគ្រួសារ និងសង្គមរលំ។
अजुन उवाच
Educational Q&A
Renunciation is not praised when it causes abandonment of rightful obligations; a ruler’s prosperity and position are to be upheld insofar as they sustain dependents and protect social and familial dharma.
Arjuna rebukes a royal figure for giving up kingship and living in a degraded, dependent state, arguing that this choice effectively leaves the mother ‘sonless’ and Kausalyā ‘husbandless’ despite the person still being alive.