Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 1
Adhyāya 179 — Bharadvāja’s Reductionist Inquiry into Jīva and Pañcabhūta Dissolution
है अर ० छा | अ-क्रा् - एक ताड़के वृक्षके नीचे एक बटोही बैठा था। उसी वृक्षके ऊपर एक काक भी आ बैठा। काकके आते ही ताड़का एक पका हुआ फल नीचे गिरा। यद्यपि फल पककर आप-से-आप ही गिरा था
bhīṣma uvāca | atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | gītaṁ videharājena janakena praśāmyatā ||
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ក្នុងរឿងនេះផងដែរ មនុស្សគេយកប្រវត្តិនិទានបុរាណមួយមកធ្វើជាឧទាហរណ៍—គឺពាក្យដែលព្រះរាជា ជនក នៃវិទេហ បានច្រៀងឡើង នៅពេលដែលព្រះអង្គបានឈានដល់សេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងចិត្ត»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames the discussion by invoking Janaka as an exemplar of inner tranquility: ethical clarity and right understanding are grounded in a pacified mind, and traditional narratives are used to illuminate such dharmic insight.
Bhishma begins an illustrative section: he announces that an ancient story will be cited, specifically a teaching uttered by King Janaka of Videha after attaining calmness, to support the point under discussion.