Shloka 32
अध्याय १७८ — प्राणवायुगतिः तथा शारीराग्निव्यवस्था
Adhyāya 178 — The courses of prāṇa-vāyu and the regulation of the bodily fire
विहरिष्याम्यनासक्त: सुखी लोकान् निरामय: । यया मां त्वं पुनर्नैंवं दुःखेषु प्रणिधास्यसि,“मैं अपने शरीरमें मनके अंदर सम्पूर्ण भूतोंको देखता हुआ बुद्धिको योगमें, एकाग्रचितको श्रवण-मनन आदि साधनोंमें और मनको परब्रह्म परमात्मामें लगाकर रोग- शोकसे रहित एवं सुखी हो सम्पूर्ण लोकोंमें अनासक्त भावसे विचरूँगा, जिससे तू फिर मुझे इस प्रकार दुःखोंमें न डाल सकेगा
viharīṣyāmy anāsaktaḥ sukhī lokān nirāmayaḥ | yayā māṃ tvaṃ punar naivaṃ duḥkheṣu praṇidhāsyasi ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ខ្ញុំនឹងដើរឆ្លងកាត់លោកទាំងអស់ដោយមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធ សុខសាន្ត និងឥតទុក្ខរោគ—ដោយវិធីនោះ អ្នកនឹងមិនអាចបោះខ្ញុំចូលទៅក្នុងទុក្ខវេទនាបែបនេះម្តងទៀតឡើយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes anāsakti (non-attachment) as a safeguard against recurring duḥkha (suffering): by living unattached and inwardly free, one is no longer driven back into the same patterns of pain.
Bhishma, speaking in the Shanti Parva’s instruction-setting, declares his resolve to move through existence without attachment and without affliction, indicating a spiritual stance that prevents being thrown again into suffering.