Shloka 19
Adhyāya 177: Pañca-mahābhūta-vicāra and Vṛkṣa-jīva-lakṣaṇa
Five Elements Inquiry and the Status of Plant Life
तमतिक्रान्तमर्यादमाददानं ततस्ततः । प्रतिषेधन्ति राजानो लुब्धा मृगमिवेषुभि:
tam atikrāntamaryādam ādādānaṃ tataḥ tataḥ | pratiṣedhanti rājāno lubdhā mṛgam iveṣubhiḥ ||
ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលមនុស្សម្នាក់លើសលប់ព្រំដែននៃមារយាទា ហើយលួចប្លន់យកទ្រព្យពីទីនេះទីនោះជាបន្តបន្ទាប់ នោះព្រះមហាក្សត្រទាំងឡាយនឹងទប់ស្កាត់គាត់ដោយទណ្ឌកម្មដ៏តឹងរ៉ឹង ដូចជាអ្នកប្រមាញ់បាញ់ព្រួញបញ្ឈប់ការរត់គេចរបស់សត្វក្តាន់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Those who violate maryādā by predatory taking and plunder must be checked by the ruler; punishment is presented as a necessary instrument of rāja-dharma to protect society and uphold ethical boundaries.
Bhishma describes a wrongdoer who roams about seizing wealth unlawfully; he says kings restrain such a person through harsh penalties, using the simile of hunters halting a deer’s movement with arrows.