Shloka 226
Prajñā as Pratiṣṭhā — Indra–Kāśyapa Saṃvāda (Śānti-parva 12.173)
दस्यूनां दीयतामेष कृतघ्नोड्द्यैव राक्षसा: । यह सुनकर राक्षसराजने उन निशाचरोंसे कहा--'राक्षसो! ऐसा ही सही, इस कृतघ्नको आज ही डाकुओंके हवाले कर दो”
dasyūnāṃ dīyatām eṣa kṛtaghno ’dyaiva rākṣasāḥ |
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ រាក្សសទាំងឡាយ! ចូរប្រគល់មនុស្សក្បត់គុណនេះឲ្យពួកចោរភ្លាមៗ។» ពេលបានឮដូច្នេះ ស្តេចរាក្សសបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកនិសាចរថា៖ «រាក្សសទាំងឡាយ! ដូច្នោះហើយ—ថ្ងៃនេះឯងៗចូរបញ្ជូនមនុស្សអកតញ្ញូនេះទៅក្នុងដៃពួកដាកូ (ចោរ) ទៅ!»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse treats ingratitude (kṛtaghnatā) as a serious ethical failing. Forgetting or betraying received help is portrayed as socially corrosive and deserving of decisive censure and punishment.
Bhīṣma reports a command attributed to a Rākṣasa leader: the ‘ungrateful’ person is to be handed over immediately to bandits. The surrounding prose (as reflected in the provided Hindi) frames it as the Rākṣasa-king instructing his followers (niśācaras) to carry out this order.