Shloka 27
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
ततः प्रदुद्रुवु: सर्वे विप्रसंघा: समनन््ततः । गौतमो<पि सुवर्णस्य भारमादाय सत्वर:
tataḥ pradudruvuḥ sarve viprasaṅghāḥ samanantataḥ | gautamo ’pi suvarṇasya bhāram ādāya satvaraḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មក ក្រុមព្រាហ្មណ៍ទាំងអស់បានរត់គេចខ្លួនទៅគ្រប់ទិសទាំងអស់។ ហ្គោតមៈក៏ដូចគ្នា បានយកមាសជាបន្ទុកធ្ងន់ឡើងយ៉ាងប្រញាប់ ហើយរត់ទៅដោយលំបាក ក្រោមទម្ងន់ដែលបង្ខំឲ្យខ្លួនតានតឹង ទៅរកដើមន្យគ្រន្ធ (ដើមប៉ោធិ៍/ប៉ោធិ៍ធំ)។ ដល់ទីនោះ គាត់អង្គុយចុះដោយអស់កម្លាំង—ទាំងឃ្លាន និងនឿយហត់យ៉ាងខ្លាំង។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment to wealth and the pressure of fear can overwhelm discernment: even those expected to embody restraint may act impulsively, and the very burden of greed becomes a cause of suffering (fatigue, hunger, distress).
After a triggering event (implied by 'thereupon'), the brāhmaṇas scatter and flee in all directions. Gautama also rushes off carrying a heavy load of gold, hurrying toward a banyan tree; upon reaching it he sits down, exhausted and hungry.