Shloka 16
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
ततो जाम्बूनदी: पात्रीर्वजाड़का विमला: शुभा: । वरान्नपूर्णा विप्रेभ्य: प्रादान्मधुघृतप्लुता:
tato jāmbūnadīḥ pātrīr vajāḍkā vimalāḥ śubhāḥ | varānna-pūrṇā viprebhyaḥ prādān madhu-ghṛta-plutāḥ ||
បន្ទាប់មក គាត់បានប្រគេនដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍នូវថាសមាសពីមាសជាំបូនដៈ (Jāmbūnada) ដ៏ស្អាតបរិសុទ្ធ និងជាមង្គល ប្រកបដោយការតុបតែងបញ្ចូលពេជ្រ ពោរពេញដោយអាហារជ្រើសរើស—បង្អែមធ្វើដោយឃី (ghee) ហើយលាបជ្រលក់ទឹកឃ្មុំ និងប៊ឺបរិសុទ្ធ—ដើម្បីគោរពពួកគេដោយការទទួលភ្ញៀវដ៏សម្បូរបែប និងការបរិច្ចាគដោយសក្ការៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna and atithi-satkara as practical dharma: honoring worthy recipients (brāhmaṇas) with purity, respect, and abundance, showing that ethical merit is expressed through reverent, generous giving.
Bhīṣma describes a scene of formal hospitality: diamond-inlaid golden trays are brought and presented to brāhmaṇas, laden with excellent foods—sweet preparations rich with honey and ghee—signifying ceremonial respect and munificent offering.