Shloka 20
असंतोषादिदोष-निरूपणम्
On the Faults of Discontent and the Discipline of Detachment
प्रज्ञाप्रासादमारुह्ु अशोचन् शोचतो जनान् | जगतीस्थानिवाद्रिस्थो मन्दबुद्धीनवेक्षते
prajñāprāsādam āruhya aśocan śocato janān | jagatīsthān ivādristho mandabuddhīn avekṣate ||
អ្នកដែលឡើងដល់អট্টាលិកាខ្ពស់នៃប្រាជ្ញា ហើយឥតទុក្ខសោក នឹងមើលឃើញមនុស្សដែលកំពុងសោកសៅ។ ដូចមនុស្សឈរលើកំពូលភ្នំ មើលអ្នកនៅលើទំនាបខាងក្រោមតែប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនរងឥទ្ធិពលពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេដែរ អ្នកប្រាជ្ញក៏ដូច្នោះដែរ—មើលឃើញអ្នកមានបញ្ញាទាបដែលយំសោក ប៉ុន្តែមិនធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទុក្ខដូចពួកគេឡើយ។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
True wisdom (prajñā) gives an elevated inner standpoint from which one can perceive others’ sorrow without being overwhelmed by it; ethical steadiness arises from clear understanding rather than emotional contagion.
Yudhiṣṭhira speaks in the Śānti Parva, using a mountain-top metaphor to describe the wise person’s perspective: the wise observe grieving people as one on a peak observes those on the plain, remaining inwardly unshaken.