Shloka 47
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
एतत् प्रधानं च न कामकारो यथा नियुक्तोडस्मि तथा करोमि । भूतानि सर्वाणि विधिरन्नियुद्धक्ते विधिर्बलीयानिति वित्त सर्वे
etat pradhānaṃ ca na kāmakāro yathā niyukto ’smi tathā karomi | bhūtāni sarvāṇi vidhir niyuṅkte vidhir balīyān iti vitta sarve ||
យុធិષ્ઠិរៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ការពិចារណាបែបនេះហើយជាវិធីសាស្ត្រសំខាន់បំផុតទៅរកមោក្ខ មិនមែនការប្រព្រឹត្តតាមចិត្តចង់ទេ។ ដូចដែលខ្ញុំត្រូវបានកំណត់ឲ្យធ្វើ ខ្ញុំក៏ធ្វើតាមនោះ។ ព្រះវិធាតាបញ្ជូនសត្វទាំងអស់ឲ្យទៅកាន់ភារកិច្ចរបស់ខ្លួនៗ; ដូច្នេះ អ្នកទាំងអស់គ្នាគួរដឹងថា ព្រះបញ្ញត្តិ—វាសនា—មានអំណាចខ្លាំងជាង។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that liberation-oriented living rests on thoughtful discernment and dutiful action, not on impulsive self-will; all beings are directed by vidhi (ordinance), which is portrayed as more powerful than personal preference.
In the Śānti Parva’s reflective discourse, Yudhiṣṭhira explains his stance on action: he performs the role assigned to him, emphasizing that a higher ordinance directs creatures into their respective duties, and urging listeners to recognize the strength of that ordinance.