Shloka 40
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
धर्मार्थकामा: सममेव सेव्या यो होकभक्त: स नरो जघन्य: । तयोस्तु दाक्ष्यं प्रवदन्ति मध्य॑ स उत्तमो यो5भिरतस्त्रिवर्गे
dharmārthakāmāḥ samam eva sevyā yo hy ekabhaktaḥ sa naro jaghanyaḥ | tayos tu dākṣyaṁ pravadanti madhyaḥ sa uttamo yo 'bhiratas trivarge ||
«តាមទស្សនៈរបស់ខ្ញុំ ធម្ម (កាតព្វកិច្ច), អត្ថ (ទ្រព្យសម្បត្តិ/សេចក្តីរុងរឿង) និង កាម (បំណងស្របច្បាប់) គួរត្រូវបានប្រតិបត្តិរួមគ្នា ដោយសមតុល្យ។ អ្នកណាដែលគោរពតែយ៉ាងមួយក្នុងបីនេះ គេរាប់ថាទាបបំផុត; អ្នកដែលឆ្លាតក្នុងការប្រតិបត្តិពីរយ៉ាង គេហៅថាមធ្យម; តែអ្នកដែលស្មើគ្នានឹងត្រៃវគ្គទាំងបី គេរាប់ថាល្អឥតខ្ចោះ។»
भीमयेन उवाच
Educational Q&A
Human excellence lies in a balanced pursuit of the three aims—dharma (right conduct), artha (material well-being), and kāma (legitimate enjoyment). Exclusive fixation on only one aim is criticized as inferior; competence in two is middling; equal engagement with all three is praised as best.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Bhīma articulates a practical ethical standard for living after the war: rather than extreme renunciation or single-goal obsession, one should integrate duty, prosperity, and desire in proper proportion.