Shloka 28
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
वैशग्पायन उवाच विरेमतुस्तु तद् वाक्यमुक्त्वा तावश्चिनो:सुतौ । भीमसेनस्तदा वाक्यमिदं वक्तुं प्रचक्रमे
vaiśampāyana uvāca | virematuḥ tu tad vākyam uktvā tau aśvinoḥ sutau | bhīmasenaḥ tadā vākyam idaṁ vaktuṁ pracakrame |
វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់ពីនិយាយពាក្យទាំងនោះរួច កូនប្រុសទាំងពីររបស់អស្វិន—នកុល និងសហទេវ—ក៏ស្ងៀមស្ងាត់។ បន្ទាប់មក ភីមសេន បានចាប់ផ្តើមនិយាយតាមរបៀបនេះ ដើម្បីបន្តការពិភាក្សាអំពីធម៌ និងផ្លូវដែលគួរត្រូវដើរ»។
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a narrative hinge: after Nakula and Sahadeva conclude, Bhīma begins, indicating that dharma is examined through multiple voices and perspectives, with each speaker adding a distinct ethical emphasis.
Vaiśampāyana reports to King Janamejaya that Nakula and Sahadeva have finished speaking and fallen silent; immediately afterward, Bhīmasena starts his own statement, continuing the ongoing deliberation.