Adhyāya 166: Kṛtaghna-doṣa (कृतघ्नदोषः) — the fault of ingratitude and the limits of expiation
स्त्रीर॒त्नं दुष्कुलाच्चापि विषादप्यमृतं पिबेत् । अदृष्या हि स्त्रियो रत्नमाप इत्येव धर्मतः,नीच कुलसे भी उत्तम स्त्रीको ग्रहण कर ले, विषके स्थानसे भी अमृत मिले तो उसे पी ले; क्योंकि स्त्रियाँ, रतन और जल--ये धर्मतः दूषणीय नहीं होते हैं
strīratnaṃ duṣkulāccāpi viṣād apy amṛtaṃ pibet | adṛśyā hi striyo ratnam āpa ity eva dharmataḥ ||
ភីष្មបានមានព្រះវាចា៖ «គួរទទួលយកស្ត្រីល្អប្រសើរ ទោះបីមកពីត្រកូលទាបក៏ដោយ; ហើយបើមានអម្រឹត (ទឹកទិព្វ) នៅកន្លែងពុល ក៏គួរផឹកវា។ ព្រោះតាមធម៌ ស្ត្រី រតនៈ និងទឹក—មិនត្រូវបដិសេធថា ‘មានមន្ទិល’ ឡើយ»។
भीष्म उवाच