Shloka 2
भीष्म उवाच शृणु पार्थ यथावृत्तमितिहासं पुरातनम् । गृध्रजम्बुकसंवादं यो वृत्तो नैमिषे पुरा,भीष्मजीने कहा--कुन्तीनन्दन! प्राचीनकालमें नैमिषारण्यक्षेत्रमें गीध और गीदड़का जो संवाद हुआ था, उसे सुनो, वह पूर्वधटित यथार्थ इतिहास है
bhīṣma uvāca: śṛṇu pārtha yathāvṛttam itihāsaṃ purātanam | gṛdhra-jambuka-saṃvādaṃ yo vṛtto naimiṣe purā ||
ភីស្មាបានមានព្រះវាចា៖ «ស្តាប់ទៅ ឱ បារថៈ អំពីរឿងព្រេងបុរាណដ៏ពិតប្រាកដ ដូចដែលបានកើតឡើងមែន។ កាលពីយូរមកហើយ នៅក្នុងព្រៃណៃមិសៈ មានសន្ទនាមួយរវាងសត្វត្មាត និងសត្វចចក—ចូរស្តាប់រឿងចាស់នោះ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames the coming instruction as a yathāvṛtta itihāsa—an account ‘as it truly happened’—signaling that ethical guidance is to be drawn from a concrete example (a dialogue between animals) rather than abstract theory.
Bhishma addresses Arjuna and introduces an old episode set in Naimiṣa: a conversation between a vulture and a jackal. This verse functions as the opening invitation to hear that instructive dialogue.