Shloka 11
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
अलं स्थित्वा श्मशाने5स्मिन् गृध्रगोमायुसंकुले । कड्कालबहुले रौद्रे सर्वप्राणिभयड्करे
alaṁ sthitvā śmaśāne 'smin gṛdhra-gomāyu-saṅkule | kaṅkāla-bahule raudre sarva-prāṇi-bhayaṅkare ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គ្រប់គ្រាន់ហើយក្នុងការឈរនៅក្នុងទីបូជាសពនេះ—ដែលពេញទៅដោយត្មាត និងកញ្ជ្រោង, សម្បូរទៅដោយឆ្អឹងគ្រោង, គួរឱ្យខ្លាច និងធ្វើឱ្យសត្វមានជីវិតទាំងអស់ភ័យរន្ធត់។ អ្នកមិនគួរនៅទីនេះទេ; ការយឺតយ៉ាវនៅទីនេះមិនមានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not cling to or linger in places and states dominated by fear, decay, and unwholesome influences; discern what is beneficial and withdraw from what yields no true gain.
Bhishma describes a terrifying cremation-ground filled with scavengers and bones and advises the listener not to remain there, emphasizing that staying brings no benefit.