Shloka 31
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
तत् क्षिप्रं नुदते पापं सत्कारं लभते तथा । अपि चैन प्रसीदन्ति भूतानि जडमूकवत्
tat kṣipraṁ nudate pāpaṁ satkāraṁ labhate tathā | api caina prasīdanti bhūtāni jaḍamūkavat ||
ដោយការអនុវត្តនោះ មនុស្សម្នាក់បណ្តេញបាបចេញបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយទទួលបានកិត្តិយស និងការគោរពគ្រប់ទីកន្លែង។ សូម្បីតែសត្វមានជីវិតទាំងឡាយ ក៏មានចិត្តពេញចិត្តចំពោះគាត់ ដូចជាត្រូវបានធ្វើឲ្យស្ងៀមស្ងាត់ និងគ្មានគ្រោះថ្នាក់—ដូចអសកម្ម និងអ្នកមិនអាចនិយាយបាន។
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disciplined spiritual practice (implied in context as mantra-japa, especially the Adhamarṣaṇa) functions as moral purification: it quickly removes pāpa (demerit) and produces satkāra (social and ethical esteem). Inner purity is shown outwardly as a pacifying influence on other beings.
Śaunaka is describing the fruits of a particular dharmic practice taught in the surrounding discussion: the practitioner becomes cleansed of sin, gains respect, and even other creatures become calm and well-disposed toward him, as though rendered non-threatening and silent.